Moje podejście do ruchu i treningu
Zawsze chciałam pokazywać innym, że ruch może być czymś więcej niż kolejnym przykrym obowiązkiem do odhaczenia. Sama czerpię z aktywności dużo radości, energii i satysfakcji i właśnie tym chciałam dzielić się z innymi, kiedy zaczynałam pracę jako instruktorka i trenerka.
Chciałam pokazać, że trening nie musi być męczarnią ani karą za to, co zjedliśmy. Może być czymś, po czym wychodzimy z lepszym nastrojem, większą energią i poczuciem, że zrobiliśmy coś dobrego dla siebie.
Dzisiaj moje podejście niewiele się zmieniło.
Nie chcę być trenerką, która przez lata po prostu odtwarza kolejne plany treningowe dla swoich klientów. Chcę, żeby współpraca ze mną dawała coś więcej - wiedzę, większą świadomość własnego ciała i umiejętność podejmowania samodzielnych decyzji dotyczących aktywności.
Dlatego trening jest dla mnie początkiem zmiany, a nie jej końcem. Chcę, żeby z czasem aktywny styl życia stawał się czymś naturalnym. Żeby zamiast windy czasem wybrać schody, zamiast kolejnego wieczoru na kanapie pójść na spacer, znaleźć aktywność, która sprawia przyjemność, czy po prostu częściej wybierać ruch w ciągu dnia.
Bo na to, jak wygląda nasze ciało, jak się czujemy i jak będziemy funkcjonować za kilka czy kilkanaście lat, wpływa nie tylko jedna godzina treningu w tygodniu. Dużo większe znaczenie mają nasze codzienne wybory i to, co robimy przez pozostałe godziny dnia.
Chcę więc być dla swoich klientów wsparciem i przewodnikiem - szczególnie na początku, kiedy ktoś nie wie, od czego zacząć, potrzebuje planu, motywacji albo po prostu kogoś, kto pokaże mu, jak robić to dobrze.
A moim największym sukcesem jest moment, w którym ta osoba zaczyna już sama wiedzieć, co jest dla niej dobre. Potrafi wybrać aktywność, która jej odpowiada, wie, jak trenować, rozumie swoje ciało i nie potrzebuje mnie do każdej decyzji dotyczącej ruchu.
Bo właśnie o to mi chodzi - żeby trening nie był czymś, co robisz przez jakiś czas ze mną, tylko czymś, co zostaje z Tobą na całe życie.